Küratör | Selin Güler
Kelimelerle kurduğum ilişki hep bir merakla başladı; sonra bu merak, insan zihniyle, onun kırılganlığıyla ve dayanıklılığıyla kurduğum bir bağa dönüştü. Bugün yaptığım iş, aslında bu ikisinin — yazının ve psikolojinin — birbirine dokunduğu yerde duruyor.
Marmara Üniversitesi’nde Türk Dili ve Edebiyatı okurken edebiyatın insanı nasıl derinden sarstığını fark ettim; aynı üniversitede aldığım Bankacılık ve Sigortacılık önlisansım ise bana disiplini ve gerçek hayatın nasıl işlediğini öğretti. Kurumsal iletişim, metin yazarlığı, müşteri ilişkileri ve e-ticaret alanlarında geçirdiğim yıllar boyunca hep aynı soruyu taşıdım içimde: kelimeler, gerçekten birine dokunabilir mi?
Bu soru beni bugün bulunduğum yere getirdi. Yıldız Teknik Üniversitesi’nden Yabancılara Türkçe Öğretimi eğitimimi tamamladım — bir dili öğretmenin, aslında bir insana ev vermek olduğunu orada anladım. Yurt dışında yaşayan çocuklara Türkçe öğretirken kültürünü de öğrettiğimi fark etmemi sağladı. Çağ Üniversitesi’nde sürdürdüğüm Genel Psikoloji yüksek lisansımda ise artık tez aşamasındayım; yetişkin kadınların umutla, kırılganlıkla ve büyümeyle kurduğu ilişkiyi araştırıyorum, çünkü bu benim de kendi hikâyemin bir parçası. 200 saatlik ileri yoga eğitimim de bana bedenin de bir hafızası, bir sesi olduğunu hatırlattı.
Tüm bunları Ân Stüdyo’da bir araya getiriyorum. Bibliyoterapi, öz-şefkat, kabul ve kararlılık terapisi ve bilişsel davranışçı terapi benim için sadece okuduğum kuramlar değil; bir araya geldiğimiz her buluşmada, her atölyede yaşayan, nefes alan şeyler. Oyun terapisi ile çocuk ve ergenlerde bilişsel davranışçı terapi alanlarında aldığım eğitimler de bana, büyümenin her yaşta farklı bir dille konuştuğunu hatırlattı. Yazdığım her metin, kurduğum her topluluk, aslında aynı şeyi arıyor: birinin içinde bir yerin, “İşte, ben de böyle hissediyorum,” diyerek karşılık bulması.
Adana’da yaşıyorum. Buradan, hem yüz yüze hem dijital yoluyla uzaktan, bir aradalığın ve derin düşüncenin yeniden mümkün olduğu küçük bir alan kurmaya çalışıyorum. Kim bilir, belki de en çok kendim için ihtiyaç duyduğum o alanı.